Sommige liefdes beginnen zachtjes, bijna toevallig.
Zo begon ook mijn liefde voor de bergen. Niet met grootse plannen of jarenlange ervaring, maar met een simpel bericht van vrienden:
“Ga je mee wandelen in de bergen?”
Ik had geen idee waar ik aan begon.
Ik liet me gewoon meenemen, letterlijk en figuurlijk.
Het wandelen was zwaar.
Ik was toen nog een pak zwaarder dan nu en elke stap voelde als een kleine overwinning.
Maar dan gebeurde het: in de verte zag ik mijn allereerste berghut.
Een eenvoudige hut, niets fancy… maar iets in mij brak open.
Alle zwaarte viel van me af.
Het voelde alsof ik thuiskwam op een plek waar ik nooit eerder was geweest.
Daar, aan de rand van een nieuw avontuur, wist ik:
“Dit is iets voor mij.”
Mijn eerste keer boven de 3000 meter
De dag erna trokken we verder.
En toen gebeurde er iets wat voor altijd in mijn geheugen gegrift staat:
mijn eerste nacht in een hut boven de 3000 meter — Franz-Eduard-Matras-Haus.
We stonden daar met z’n vieren, hoog boven de wereld.
In het dal zagen we zweefvliegers zachtjes door de lucht glijden.
De zon ging onder alsof ze speciaal voor ons vertraagde.
Het licht, de stilte, de hoogte…
Ik werd op slag verliefd.
Niet een beetje. Volledig.
We sloten die avond een deal:
“Dit doen we elk jaar opnieuw.”
En zo geschiedde.
Eind augustus werd onze vaste traditie: vier vrienden die de bergen intrekken, op weg naar hutten boven de 3000 meter. Een moment van vriendschap, rust en avontuur waar ik elk jaar opnieuw naartoe leef.
De liefde moest gedeeld worden
Maar mijn liefde ging verder dan enkel wandelen met vrienden.
Ik wilde dit delen met mijn gezin.
Na veel praten en plannen hakten we de knoop door:
wij gingen als gezin op huttentocht.
Vier jaar geleden was het zover:
onze eerste tocht, in Noord-Duitsland.
We lieten alle schermen thuis, geen iPads, geen afleiding en speelden ’s avonds spelletjes in de hut.
Het werd magisch.
De rust, de eenvoud, de verbondenheid…
Alles wat we als gezin zochten, vonden we daar in die bergen.
Sindsdien trekken we elk jaar in mei of juni opnieuw naar een hut.
Onze jaarlijkse trip zonder schermen.
Onze tijd echt samen.
Zelfs onze zomers evolueerden…
Waar veel mensen zon, zee en strand zoeken, kies ik mijn zomervakantie steevast op basis van één ding:
welke hut wil ik dit jaar graag zien?
Dat is hoe we bijvoorbeeld in Seefeld in Tirol belandden.
Niet omdat het zo’n populaire bestemming is,
maar omdat ik per se naar Nördlinger Hütte wilde, een hut die ik in één van mijn ondertussen talrijke bergboeken had ontdekt.
De bergen stuurden onze vakanties, en ik volgde met plezier.
En toen begonnen de vragen....
Ik deelde onze avonturen met veel plezier op social media.
Eerst gewoon voor mezelf, als herinnering.
Later via de Instagram-pagina van Trail to Huts.
Maar plots gebeurde er iets verrassends:
mensen begonnen mij steeds vaker te contacteren.
- “Hoe doe jij dat?”
- “Waar moet ik beginnen?”
- “Waar gaan jullie naartoe?”
- “Kun jij ons helpen met plannen?”
En elke keer voelde ik dezelfde kriebel:
ik wíl dit delen.
Ik wíl anderen helpen de weg te vinden naar die rust, die verbondenheid, die magie.
Het idee ontstond — natuurlijk, waar anders dan in de bergen
Tijdens mijn huttenwandelingen met de 4 vrienden eind augustus in Frankrijk onderweg naar Refuge Adèle Planchard kwam het plots helder binnen:
“Ik ga dit doen voor anderen.”
Niet alleen voor vrienden.
Niet alleen voor familie.
Maar voor iedereen die droomt van de bergen,
zonder de stress van plannen, zoeken, vergelijken, twijfelen.
Iedereen die wil voelen wat ik voelde toen ik die eerste hut zag.
Iedereen die zijn gezin of vriendinnen mee wil nemen op een huttentocht.
Iedereen die verlangt naar rust, eenvoud en avontuur.
En zo werd Trailtohuts.be geboren.
Een plek waar ik mijn liefde voor de bergen en mijn plezier in plannen helemaal kwijt kan.
Een plek waar ik anderen help om hun eigen verhaal te schrijven, stap voor stap, hut na hut.
Waarom ik dit doe?
Omdat de bergen mij iets gegeven hebben dat geen enkel ander landschap ooit heeft gedaan:
helderheid, kracht, stilte, verbondenheid, schoonheid.
En omdat ik geloof dat iedereen een stukje van die magie verdient.
Of je nu met je gezin gaat, met vrienden, of helemaal alleen:
ik help je graag!